Bolesław Koryga, znany pod pseudonimem „Orlik”, urodził się 15 listopada 1919 roku w Gorlicach. Był to człowiek wyjątkowy, którego zainteresowania i pasje z pewnością pozostawiły ślad w historii.
W trakcie swojej kariery wojskowej, Koryga pełnił funkcję podchorążego rezerwy w Wojsko Polskim przy 20 pułku piechoty Ziemi Krakowskiej. Jego zaangażowanie i poświęcenie w walce o wolność kraju zaowocowały przynależnością do Żołnierzy Wolności w strukturach ZWZ-AK, gdzie z czasem obejmował eksponowane stanowiska.
Wszyscy, którzy go znali, pamiętają go jako dowódcę 7 kompanii, III batalionu 1 pułku strzelców podhalańskich Armii Krajowej. Jego umiejętności dowódcze i odwaga zostały dostrzeżone, co przyczyniło się do jego odznaczenia Orderem Wojennym Virtuti Militari przez Rząd Polski na uchodźstwie w Londynie w 1964 roku, gdzie niestety zmarł w grudniu tego samego roku.
Życiorys
Bolesław Koryga, uznawany za postać o niezwykłej historii, zdobył dyplom dojrzałości w 1938 roku w Gimnazjum w Gorlicach. Po ukończeniu edukacji, kontynuował swoją wojskową ścieżkę, kończąc Szkołę Podchorążych Rezerwy WP przy 20 pułku piechoty Ziemi Krakowskiej. W czasie kampanii wrześniowej walczył z odwagą, jednak jego heroiczne zmagania zostały przerwane, gdy został ranny.
Na początku II wojny światowej, Koryga wystąpił w roli przewodnika dla osób, które starały się przekroczyć granicę węgierską, pomagając w ten sposób wielu zdobionym przez okupację. W grudniu 1939 roku dołączył do Związku Walki Zbrojnej (ZWZ), przyjmując pseudonim „Orlik”. Wkrótce potem objął stanowisko adiutanta w sztabie Komendy Obwodu Gorlice, Inspektoratu Nowy Sącz Armii Krajowej (AK).
Bolesław Koryga był również dowódcą oddziału partyzanckiego „Cios”, który aktywnie operował w rejonach Magury oraz Chełmu, wykazując się znakomitym dowództwem i strategicznym myśleniem. Po utworzeniu 1 pułku strzelców podhalańskich oraz jego zaprzysiężeniu w dniu 24 września 1944 roku jako jednostki Wojska Polskiego, młodszy chorąży Koryga mianowany został dowódcą 7 kompani III batalionu 1 pspodh. AK.
W dniu 18 marca 1945 roku mjr Adam Stabrawa, który był dowódcą 1 pspodh. AK, złożył wniosek o awans dla Bolesława Korygi na stopień podporucznika. Propozycja ta została zatwierdzona rozkazem komendanta Okręgu Kraków AK z dnia 5 kwietnia 1945 roku, co podkreślało zasługi Korygi w czasie wojny.
Po zakończeniu wojny, Bolesław Koryga stał się obiektem zainteresowania Urzędu Bezpieczeństwa. Aby uniknąć problemów, udał się do Wrocławia, przyjmując fałszywe nazwisko Zbigniewa Laskosia, pochodzącego z Anglii pilota, który zginął w 1941 roku. Niestety, jego życie zakończyło się tragicznie w 1964 roku, w wyniku nieszczęśliwego wypadku.
Przypisy
- Jan Juruś: Legendarny dowódca partyzancki porucznik Bolesław Koryga "Orlik". Gazeta Gorlicka, 1999 r.
- Grzegorz Mazur: Wojna i okupacja na Podkarpaciu i Podhalu. Kraków: Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1998 r., s. 217-297.
- Informacja z Muzeum 1 PSP AK w Szczawie
Pozostali ludzie w kategorii "Wojsko i służby mundurowe":
Stefan Wesołowski (żołnierz) | Mieczysław Starzyński | Władysław Rozmarynowski | Jerzy Jabłonowski | Teodor Cetys | Stanisław Szopiński | Wiesław Wojciechowski | Aleksander Kajkowski | Konstanty Jamiołkowski | Kazimierz Polkowski | Mirosław Lisek | Jerzy Paweł Czajkowski | Tadeusz Sroczyński | Mikołaj Antoni Koiszewski | Stanisław Śliwieński | Józef Zając (cichociemny) | Mieczysław Kowalski (generał) | Leon Kazubski | Marian Porwit | Adam ŚwitalskiOceń: Bolesław Koryga